En Òc sioplèt!




Cossi legir l'occitan?
Comment lire l'occitan ?

La votz d’un novèl genre

Veni de cambiar lo G.P.S. Avant, èra una votz femenina que me disiá d’anar a dreita, de préner tala departamentala, de demorar al mitan de la rota... L’escotavi pas totjorn e de còps que i a, capleugièr, me mancavi lo camin, o pièger, decidissiái de reguitnar e caparrut anavi tot dreit en plaça de virar, aital, per rire, per la far biscar, pel plaser de l’ausir dire : « calcul en cors... » e de me prepausar un autre itinerari, sens marcar cap signe de colèra ni d’impaciéncia.

Ara ambe lo novèl G.P.S. es una votz masculina que me mena.

- Tè, me diguèri, la femna s’es alassada de pas èstre escotada e l’an remplaçada per un òme ; es coma quand èras drollet e que la mamà demandava al papà : « diga-li, tu, qu’aquel putanièr de dròlle m’escota pas !»

Aprenguèri fa pas gaire de temps de la pluma d’una filosòfa, qu’es ambe aquelas menudalhas educativas que se bastissiá lo genre « operacion regulatritz del poder », que insistís sus « la binaritat òme-femna », ( lo masculin exprimís la fòrça, lo femenin la doçor...) Per escapar a aquela bipolaritat aquela filosòfa prepausa de crear identitats que siagan pas ni masculinas ni femeninas. Aital cercaires daneses an creat una votz numerica qu’es neutra, ni masculina ni femenina.

Benlèu que quand cambiarai lo G.P.S. un còp de mai serai menat per aquela novèla votz. E me tornèt çò que me disiá una amiga que viu tota soleta :

- Dins la veitura boti totjorn lo G.P.S., quitament se coneissi lo camin, aquò me fa una companhiá.

Mas, me demandèri, una votz numerica asexuada, pòt balhar l’illusion d’èsser produsida per un còs de carn e d’òsses, un còs d’èsser uman naturalament sexuat ?

Li conselharai, a l’amiga, de far durar longtemps lo siu G.P.S.

tornar a la lista retour